“Alles in ons museum heeft een verhaal”

DE KOOG - Als je over de Pontweg van Den Burg naar De Koog rijdt zie je aan je linkerhand opeens een oud schip middenin een weiland liggen. Dan lig je op koers voor een bezoek aan het meest veelzijdige museum van Texel: Maritiem- en Juttersmuseum Flora.

Hoe vaak je ook bij Flora bent geweest, bij elk bezoek ontdek je weer nieuwe dingen. Simpelweg omdat er, zowel binnen als buiten, ontzettend veel te zien valt. Dat maakt het museum, ongeacht de weersomstandigheden, tot een ideaal uitstapje voor jong en oud. Het zal je verbazen hoeveel de Texelse vissermannen door de jaren heen uit zee hebben gevist; van ankers en boeien tot complete vliegtuigmotoren. En je kijkt je ogen uit als je ziet wat er allemaal is aangespoeld en door jutters is buitgemaakt. De schatten van Flora zijn dan ook grotendeels afkomstig uit collecties van roemruchte Texelse jutters. “Ons museum verveelt nooit”, vertellen André Eelman en Judith van der Zee, het Texelse stel dat samen Flora uitbaat. “Dat is wat wij tenminste terughoren van onze bezoekers.”

Juttersverhalen uit eigen koker
In de vakantieperiodes worden er in het museum vaak juttersverhalen vertelt door échte jutters. Zowel André als Judith zijn zelf ook telgen uit juttersfamilies en geven hun jut-avonturen graag mee aan de bezoekers. Judith: “Ik heb wel een vaste verhaallijn, maar ik probeer bij elk juttersverhaal actuele elementen mee te nemen.” Ook André jut al zijn hele leven. “Jutten gaat vaak van generatie op generatie en bij ons was dat niet anders. Natuurlijk is het jutten van vroeger, niet meer te vergelijken met het jutten van nu. Er spoelt minder lading aan omdat schepen van tegenwoordig amper nog werken met deklading en stukgoed. Vandaag de dag ben ik blij als ik een ringboei vind, ook al hebben we er daar driehonderd van in het museum. Zo iets vinden blijft gewoon leuk. Want elk voorwerp dat je opraapt, heeft een reis afgelegd en is onderdeel van een verhaal.”

Flip Flop Art verlengd en vernieuwd
Vorig jaar was in Flora de tentoonstelling Flip Flop Art te zien. En deze kleurige tentoonstelling, bestaande uit beeldende kunst van gerecyclede teenslippers uit Kenia, is wegens groot succes verlengd. Wel zijn er nieuwe beelden aan de tentoonstelling toegevoegd. “Teenslippers zijn het meest gedragen schoeisel ter wereld”, vervolgt André. “Ze zijn goedkoop en worden in veel ontwikkelingslanden gedragen, maar de afgedankte slippers komen vervolgens in de natuur en de oceaan terecht. De organisatie Ocean Sole zet zich in om teenslippers een tweede leven te geven.”

TESO-paviljoen
Eén van de blikvangers van het museum is het TESO-paviljoen, gevestigd in het originele stuurhuis van de Schulpengat. Deze veerboot voer tussen 1990 en 2015 van en naar Texel, en heeft miljoenen toeristen vervoerd. André: “Nadat het schip werd verkocht aan een scheepsrecycler ontstond het idee om het stuurhuis een vaste plek te geven op het eiland als Texels nautisch erfgoed. In de expositie beneden komt onder meer de rijke geschiedenis van TESO aan bod. Een hoogtepunt van de tentoonstelling is de representatie van de ‘oude salon’ van één van de oude veerboten. Hier kun je onder meer ervaren hoe het er in vroeger tijden aan toe ging aan boord tijdens een flinke storm. Best heftig!”

Juttersdiploma en flessenpost
Flora is een must see voor het hele gezin. “Kinderen kijken hun ogen bij ons uit”, zegt Judith. “Om het museum op een speelse manier te ontdekken hebben we twee speurtochten: één voor de jongste bezoekers waar ze op zoek moeten naar verstopte krabbetjes en één voor al wat oudere kinderen. Omdat gasten vaak terugkomen, veranderen we de speurtocht voor de oudere jeugd elk jaar.”

“Over kinderen gesproken”, gaat Judith verder. “Tijdens mijn juttersverhalen merk ik vaak dat kinderen enthousiast raken en niets liever willen dan zélf jutten. Om dat een beetje aan te sporen krijgt ieder kind dat op het strand iets moois vindt en bij ons brengt een eigen juttersdiploma. Soms zijn er ook kinderen bij, die nóg een stapje verder gaan. Laatst vertelde ik over flessenpost die ik had gevonden. Een jongetje van een jaar of zeven vond dit zo fascinerend, dat hij later die middag zelf flessenpost de Noordzee in gooide. En wat denk je? Tweeëneenhalve dag later kreeg hij een reactie van iemand uit Engeland die zijn flessenpost gevonden had. Dat is sneller dan de post er over doet! Dat zijn toch mooie verhalen? En daar zit ons hele museum vol mee.”